تفاوت رینوپلاستی با سپتورینوپلاستی؟ تحلیل پزشکی و عملکردی بینی

سالانه در سراسر جهان حدود ۱.۱ میلیون عمل رینوپلاستی انجام می‌شود و همین امر بازار جهانی جراحی بینی را فراتر از یم عمل زیبایی محض کرده است. بر اساس تحلیل‌ها بازار رینوپلاستی از سال ۲۰۲۵ تا سال ۲۰۳۳ با نرخ رشد سالانه حدود ۷.۷ درصد به ارزش تقریبی ۱۳.۶ میلیارد دلار خواهد رسید. در ادامه این مطلب برای بررسی تفاوت های رینوپلاستی یا سپتورینوپلاستی 

آناتومی بینی و تیغه بینی

شناخت آناتومی بینی و تیغه بینی برای درک عملکرد تنفسی و تصمیم‌گیری درباره نوع جراحی اهمیت زیادی دارد. بینی از سه بخش اصلی استخوانی، غضروفی و بافت نرم تشکیل شده و در مرکز آن تیغه بینی (سپتوم) قرار دارد که دو حفره بینی را از هم جدا می‌کند.

بخش استخوانی

بخش فوقانی بینی را تشکیل داده و مسئول استحکام و فرم کلی نیمه بالایی بینی است. قوز استخوانی یا پهنی قسمت بالا معمولاً از همین بخش ناشی می‌شود.

بخش غضروفی

دو سوم پایینی بینی را می‌سازد و شکل نوک بینی، پره‌ها و بخش میانی به وجود همین غضروف‌ها بستگی دارد. بخش غضروفی تیغه بینی نیز در این ناحیه قرار دارد و انحراف آن می‌تواند تنفس را مختل کند.

بافت نرم و پوست

لایه‌ای پوشاننده شامل پوست، عضلات سطحی و بافت نرم که ظاهر نهایی بینی را شکل می‌دهد. ضخامت پوست در میزان دیده‌شدن تغییرات جراحی نقش مهمی دارد و در روند ترمیم نیز موثر است.

رینوپلاستی چیست؟

رینوپلاستی (Rhinoplasty) یک عمل جراحی است که با هدف تغییر شکل، اندازه یا تناسب بینی انجام می‌گیرد (منبع).

این جراحی می‌تواند با اصلاح استخوان، غضروف و یا پوست بینی صورت بگیرد تا هم ظاهر بینی با دیگر اجزای صورت هماهنگ‌تر شود و هم در صورت نیاز، عملکرد تنفسی بهبود یابد.

کاربردهای رینوپلاستی شامل اصلاح قوز یا برآمدگی روی پل بینی، کوچک یا بزرگ کردن بینی، تغییر شکل نوک یا سوراخ‌های بینی، رفع عدم تقارن و نیز  در مواردی که ساختار داخلی بینی‌ دچار مشکل باشد، بهبود تنفس می‌شود.

در نتیجه، رینوپلاستی می‌تواند نقشی دوگانه داشته باشد: هم به‌عنوان یک عمل زیبایی برای بهتر شدن ظاهر بینی و هم به‌عنوان یک عمل درمانی/ترمیمی برای اصلاح ساختار داخلی و عملکرد بینی.

مطالب مرتبط: رینوپلاستی بسته یا بدون جراحی چیست؟ روش انجام، عوارض و هزینه

تاریخچه و پیشرفت‌های پزشکی رینوپلاستی

رینوپلاستی دارای سابقه‌ای بسیار طولانی است — از ترمیم بینی پس از آسیب، تا تکامل به‌عنوان یکی از متداول‌ترین اعمال زیبایی و درمانی بینی در جهان امروز.

آغاز در تمدن‌های باستان

اولین گزارش مستند از بازسازی بینی به تقریباً ۶۰۰ سال پیش از میلاد در کتاب پزشکی سوشروتا (Sushruta) در هند باز می‌گردد، که در آن روش‌هایی مانند فلپ (flap) (گرفتن پوست از گونه یا پیشانی) برای بازسازی بینی کسانی که بینی‌شان را از دست داده بودند، توضیح داده شده است (منبع).

در مصری‌های باستان نیز براساس متون پزشکی مانند ادوین اسمیت پاپیروس (Edwin Smith Papyrus) که به جراحی بینی برای ترمیم پس از آسیب یا قطع بینی اشاره شده است.

رنسانس تا قرن ۱۸ و ۱۹ — پایه‌گذاری پلاستیک جراحی مدرن

در قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی در اروپا به‌ویژه ایتالیا، جراحانی مانند گاسپاره تالیاکوتسی (Gaspare Tagliacozzi) تکنیک‌هایی برای بازسازی بینی (با استفاده از پوست بازو) معرفی کردند و او در واقع نخستین کسی بود که یک کتاب کامل درباره هنر بازسازی بینی منتشر کرد.

در سال ۱۸۱۶، جراح انگلیسی ژوزف کانستنت کارپی (Joseph Constantine Carpue) عمل بازسازی بینی با پوست پیشانی (forehead-flap) را در اروپا معرفی کرد؛ این روش برگرفته از سنت هند باستان بود و نقطه عطفی در انتقال دانش رینوپلاستی به دنیای غرب محسوب می‌شود.

قرن ۱۹ و ۲۰ — تولد رینوپلاستی زیبایی و پیشرفت تکنیک‌ها

اواسط تا اواخر قرن ۱۹ جراحانی چون یوهان فریدریش دیفن‌باک (Johann Friedrich Dieffenbach) در ۱۸۴۵ تکنیک‌هایی برای کاهش حجم بینی از طریق برش و برداشت بافت نرم و استخوانی صورت دادند (منبع).

در سال ۱۸۸۷ در نیویورک، جان ارلندو رو (John Orlando Roe) اولین جراحی داخلی بینی برای تغییر شکل نوک بینی را اجرا کرد و بعدها در سال ۱۸۹۸، جراح آلمانی ژاک ژوزف (Jacques Joseph) که به پدر رینوپلاستی مدرن مشهور است، با ترکیب اصلاح ساختار و عملکرد، مسیر رینوپلاستی معاصر را هموار ساخت.

با گذشت زمان و پیشرفت در بیهوشی، تکنیک‌های غضروفی و استخوانی، پیوند غضروف و پوست، و در نهایت تلفیق علم آناتومی، فیزیولوژی و زیبایی‌شناسی — رینوپлаستی تبدیل به شاخه‌ای استاندارد از جراحی زیبایی و بازسازی شد.

رینوپلاستی امروز — تلفیق علم، زیبایی و عملکرد

در دهه‌های اخیر، رینوپلاستی به‌گونه‌ای پیشرفت کرده است که نه فقط شکل ظاهری بینی تغییر می‌کند، بلکه عملکرد تنفسی، ساختار داخلی (استخوان و غضروف) و پایداری طولانی‌مدت بینی نیز در نظر گرفته می‌شود (منبع).
امروز پزشکان با درک عمیق از آناتومی بینی، تکنیک‌های غضروفی، پوست، پیوند و بازسازی را بکار می‌گیرند تا هم زیبایی و هم سلامت تنفسی را برای بیمار تضمین کنند.

سپتورینوپلاستی​ چیست؟

سپتورینوپلاستی (Septorhinoplasty) عملی جراحی است که هم عملکرد داخلی بینی (اصلاح تیغه بینی و مشکلات تنفسی) و هم ظاهر بیرونی بینی (فرم، تقارن، شکل ظاهری) را به‌طور همزمان اصلاح می‌کند (منبع).

در این روش، بخش داخلی بینی یعنی تیغه بینی (سپتوم) که دیواره‌ای غضروفی و استخوانی بین دو حفره بینی است، راست و متعادل می‌شود تا تنفس بهبود یابد؛ هم‌زمان استخوان و غضروف بیرونی بینی نیز بنا به خواست بیمار و طراحی پزشک، تغییر شکل داده می‌شوند

بنابراین سپتورینوپلاستی ترکیب سپتوپلاستی (Septoplasty — یعنی اصلاح تیغه بینی جهت بهبود تنفس) و رینوپلاستی (Rhinoplasty — یعنی تغییر فرم بینی) است، و برای کسانی مناسب است که هم مشکلات تنفسی دارند و هم تمایل به بهبود ظاهر بینی دارند.

تاریخچه و پیشرفت‌های پزشکی سپتورینوپلاستی​

روند تاریخچه و پیشرفت پزشکی سپتورینوپلاستی را نمی‌توان مستقل از تکامل عمومی جراحی بینی دید؛ با این حال، در پی پیشرفت در جراحی سپتوم و رینوپلاستی، این روش ترکیبی به شکلی مدرن و قابل اعتماد برای اصلاح هم‌زمان عملکرد و ظاهر بینی شکل گرفت.

مطالعه منابع تاریخی نشان می‌دهد که ایده بازسازی بینی به‌عنوان یک عمل ترمیمی به دوران باستان بازمی‌گردد. نخستین نمونه‌های جراحی بینی در متون پزشکی هند باستان ثبت شده است.

در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، جراحانی مانند ژاک ژوزف (Jacques Joseph) پیشگام روش‌های مدرن رینوپلاستی شدند و تکنیک‌های زیبایی بینی را با در نظر گرفتن آناتومی واقعی بینی توسعه دادند؛ این تحولات زمینه لازم برای ادغام با جراحی ساختاری مانند سپتوپلاستی فراهم کرد.

از میانه قرن بیستم به بعد، با پیشرفت در معیارهای جراحی، تشخیص دقیق‌تر انحراف سپتوم و درک بهتر تاثیر آن بر تنفس، جراحی‌های ترکیبی شکل گرفت.

این جراحی‌ها شامل روش‌هایی مانند اکستراکرپورئال سپتوپلاستی (Extracorporeal septoplasty) که نخستین‌بار در ۱۹۵۲ توصیف شد و بعد توسط جراحانی دیگر اصلاح و بهبود یافت (منبع).

امروز سپتورینوپلاستی با تکنیک‌های پیشرفته هم با روش‌های بسته (endonasal) و هم باز (external approach) انجام می‌شود، و جراحان می‌توانند هم‌زمان تیغه بینی را صاف کنند و فرم ظاهری بینی را بازسازی یا تغییر دهند، طوری که نتیجه از نظر عملکرد تنفسی و زیبایی مطلوب باشد.

تفاوت‌های رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی از نظر پزشکی

تفاوت اصلی بین رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی در هدف و تمرکز جراحی است. رینوپلاستی بیشتر بر اصلاح ظاهر بینی متمرکز است، در حالی که سپتورینوپلاستی همزمان ظاهر و عملکرد تنفسی را اصلاح می‌کند. در ادامه تفاوت‌های کلیدی از منظر پزشکی در قالب پاراگراف توضیح داده شده‌اند.

هدف جراحی

رینوپلاستی عمدتاً با هدف تغییر شکل، اندازه و ظاهر بینی انجام می‌شود تا هماهنگی بیشتری با دیگر اجزای صورت ایجاد کند و جنبه زیبایی صورت را تقویت کند.

در مقابل، سپتورینوپلاستی علاوه بر اصلاح ظاهر، تمرکز ویژه‌ای بر اصلاح تیغه بینی و بهبود عملکرد تنفسی دارد و برای افرادی مناسب است که هم مشکلات ظاهری و هم انسداد یا انحراف داخلی بینی دارند.

تاثیر بر عملکرد تنفسی

یکی از تفاوت‌های مهم این دو عمل در تأثیر بر تنفس است. رینوپلاستی معمولاً تاثیر کمی بر جریان هوا دارد و اگر مشکلات تنفسی وجود داشته باشد، ممکن است نیاز به عمل مکمل باشد.

در حالی که سپتورینوپلاستی با اصلاح تیغه بینی و ساختار داخلی، به‌طور مستقیم انسداد بینی را رفع کرده و کیفیت تنفس را بهبود می‌بخشد.

اصلاح ساختار داخلی

در رینوپلاستی تمرکز بیشتر روی تغییر فرم غضروف‌ها و استخوان‌های بیرونی بینی است، بدون اینکه لزوماً ساختار داخلی و تیغه بینی اصلاح شود.

اما سپتورینوپلاستی به‌طور همزمان ساختار داخلی بینی، از جمله تیغه و غضروف‌های پشتیبانی‌کننده، را بازسازی و اصلاح می‌کند تا هم پایداری طولانی‌مدت و هم عملکرد تنفسی بهبود یابد.

پیچیدگی و زمان عمل

رینوپلاستی معمولاً ساده‌تر است و زمان کوتاه‌تری نیاز دارد، زیرا عمدتاً تغییرات ظاهری را هدف قرار می‌دهد. سپتورینوپلاستی به دلیل اصلاح همزمان تیغه و ساختار داخلی بینی پیچیده‌تر است و نیاز به بررسی دقیق آناتومی و زمان طولانی‌تر جراحی دارد.

میزان بازسازی و ترمیم

رینوپلاستی عمدتاً بر شکل و فرم نهایی بینی تمرکز دارد و در صورت عدم رضایت بیمار ممکن است نیاز به عمل ترمیمی وجود داشته باشد.

در سپتورینوپلاستی، اصلاح ساختار داخلی و تیغه باعث می‌شود هم عملکرد تنفسی و هم ظاهر بینی به شکل پایدارتری حفظ شود و احتمال نیاز به ترمیم ثانویه کاهش یابد.

هدف از عمل رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی​ چیست؟

هدف از هر جراحی بینی، بهبود شکل ظاهری، عملکرد تنفسی یا هر دو است. بسته به نیاز و وضعیت بیمار، جراح ممکن است یکی از روش‌های رینوپلاستی یا سپتورینوپلاستی را انتخاب کند تا نتیجه‌ای طبیعی، پایدار و مطابق انتظار فرد به دست آید.

هدف از رینوپلاستی

رینوپلاستی عمدتا یک عمل زیبایی بینی است و هدف اصلی آن تغییر فرم، اندازه و تناسب بینی با دیگر اجزای صورت است.

این جراحی می‌تواند شامل اصلاح قوز یا برآمدگی روی پل بینی، تغییر نوک بینی، باریک کردن یا کوچک کردن سوراخ‌ها و ایجاد تقارن بیشتر باشد.

تمرکز اصلی رینوپلاستی بر بهبود ظاهر و افزایش هماهنگی صورت است و معمولاً تاثیر مستقیم بر عملکرد تنفسی ندارد، مگر در مواردی که تغییرات ظاهری به صورت جانبی عملکرد را تحت تاثیر قرار دهد.

هدف از سپتورینوپلاستی

سپتورینوپلاستی یک جراحی ترکیبی است که همزمان بر بهبود ظاهر بینی و اصلاح عملکرد تنفسی تمرکز دارد.

هدف اصلی این عمل اصلاح تیغه بینی (سپتوم) است تا انسداد بینی، مشکلات تنفسی و سینوزیت ناشی از انحراف تیغه برطرف شود.

همزمان، جراح می‌تواند شکل بینی را بهبود دهد، مانند اصلاح قوز، تغییر نوک یا باریک کردن پل بینی، به طوری که هم زیبایی و هم عملکرد تنفسی بهینه شود. این روش برای بیمارانی مناسب است که هم دغدغه زیبایی دارند و هم از مشکلات تنفسی رنج می‌برند.

تفاوت رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی از نظر تکنیک

تفاوت بین رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی تنها در هدف جراحی نیست، بلکه تکنیک‌های مورد استفاده در هر عمل نیز متفاوت است.

هر دو روش ممکن است از تکنیک‌های باز یا بسته استفاده کنند، اما نحوه دسترسی به ساختارهای داخلی بینی، اصلاح تیغه و تغییر شکل غضروف و استخوان در هر روش تفاوت دارد. در ادامه مهم‌ترین تفاوت‌ها از منظر تکنیک توضیح داده شده‌اند.

تکنیک رینوپلاستی

در رینوپلاستی، تمرکز جراح بیشتر بر اصلاح ظاهر خارجی بینی است و معمولاً از دو تکنیک استفاده می‌شود: روش بسته که برش‌ها داخل بینی هستند و کمتر تهاجمی است، و روش باز که برش روی کلوملا ایجاد می‌شود تا جراح دید مستقیم روی غضروف و استخوان داشته باشد.

این تکنیک‌ها عمدتا برای تغییر شکل ظاهری و اصلاح ناهنجاری‌های بیرونی بینی به کار می‌روند و تأکید کمی بر ساختار داخلی دارند.

تکنیک سپتورینوپلاستی

سپتورینوپلاستی علاوه بر ظاهر، تیغه بینی و ساختار داخلی را نیز اصلاح می‌کند. این روش معمولاً با تکنیک باز انجام می‌شود تا دسترسی کامل به تیغه و غضروف‌های پشتیبانی‌کننده فراهم شود و همزمان اصلاحات غضروفی و استخوانی بیرونی انجام می‌گیرد.

به دلیل ترکیب اصلاح ظاهر و عملکرد داخلی، این عمل پیچیده‌تر است اما نتیجه پایدارتر و بهبود تنفس بهتری ارائه می‌دهد.

نتایج رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی​ چه تفاوتی با هم دارند؟

عمل رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی هر دو با هدف بهبود بینی انجام می‌شوند، اما نوع نتایج هر کدام با دیگری متفاوت است.

رینوپلاستی عمدتا بر تغییر ظاهر بینی تمرکز دارد، در حالی که سپتورینوپلاستی همزمان ظاهر و عملکرد تنفسی را بهبود می‌بخشد. تفاوت در نتایج این دو عمل را می‌توان از منظر زیبایی، عملکرد تنفسی و رضایت بیمار بررسی کرد.

نتایج رینوپلاستی

رینوپلاستی معمولاً تغییرات چشمگیر در ظاهر بینی ایجاد می‌کند؛ از جمله اصلاح قوز، تغییر نوک بینی، باریک کردن پل بینی و ایجاد تقارن بیشتر با دیگر اجزای صورت. طبق داده‌های ای‌اس‌پی‌اس (ASPS)، بیش از ۸۵ درصد بیماران از نتایج ظاهری رینوپلاستی رضایت دارند (منبع).

با این حال، این عمل به‌طور مستقیم بر عملکرد تنفسی تأثیر نمی‌گذارد و اگر بیمار مشکلات انسداد یا انحراف تیغه داشته باشد، نیاز به درمان مکمل دارد.

نتایج سپتورینوپلاستی

سپتورینوپلاستی علاوه بر بهبود ظاهر، مشکلات عملکردی بینی مانند انسداد و انحراف تیغه را نیز اصلاح می‌کند. مطالعه‌ای نشان داده است که بعد از سپتورینوپلاستی، شاخص‌های تنفسی بیماران به طور قابل توجهی بهبود یافته و رضایت کلی از عمل بیش از ۹۰ درصد گزارش شده است (منبع).

بنابراین این روش همزمان نتیجه زیبایی و عملکردی ارائه می‌دهد و کیفیت زندگی و راحتی تنفس بیماران را به شکل قابل توجهی ارتقا می‌دهد.

هزینه رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی در سال 1404

در سال ۱۴۰۴، هزینه رینوپلاستی در ایران بسته به جراح، کلینیک، پیچیدگی عمل و شهر محل جراحی معمولاً بین حدود ۱٬۵۰۰ تا ۳٬۵۰۰ دلار آمریکا متغیر است و برخی منابع بازه‌ای بین ۱٬۲۰۰ تا ۲٬۵۰۰ دلار گزارش می‌کنند.

سپتورینوپلاستی که علاوه بر تغییر ظاهر، اصلاح تیغه بینی و ساختار داخلی را نیز شامل می‌شود، معمولاً حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد گران‌تر است.

عوامل موثر بر هزینه شامل تجربه و مهارت جراح، پیچیدگی عمل (مثلا نیاز به گرافت غضروف یا اصلاح تیغه)، نوع تکنیک جراحی (روش باز معمولا گران‌تر از بسته است)، کیفیت و امکانات کلینیک یا بیمارستان، مراقبت‌های قبل و بعد از عمل و موقعیت جغرافیایی کلینیک یا بیمارستان می‌شوند.

بنابراین هزینه نهایی هر جراحی رینوپلاستی یا سپتورینوپلاستی به ترکیبی از این عوامل بستگی دارد و می‌تواند برای هر بیمار متفاوت باشد.

مزایا رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی​

عمل رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی هر دو با هدف بهبود بینی انجام می‌شوند، اما مزایای هر کدام بسته به تمرکز عمل، اینکه صرفا زیبایی یا ترکیب زیبایی و عملکرد تنفسی باشد، متفاوت است. در ادامه مزایای هر روش را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

مزایای رینوپلاستی

• ظاهر: بهبود شکل بینی و افزایش هماهنگی آن با دیگر اجزای صورت.
• اصلاح ساختار: اصلاح قوز، نوک بینی، پهنی یا عدم تقارن بینی.
• اعتماد به نفس: افزایش رضایت فرد از ظاهر خود و تقویت اعتماد به نفس.
• تاثیر تنفسی: عدم تاثیر مستقیم بر عملکرد تنفسی در مواردی که مشکل تنفسی وجود ندارد.
• دوران نقاهت: روش‌های کم‌تهاجمی مانند رینوپلاستی بسته با دوران نقاهت کوتاه‌تر.

مزایای سپتورینوپلاستی

• ظاهر: اصلاح شکل و فرم بینی همزمان با بهبود زیبایی.
• تنفس: رفع انسداد مسیر تنفسی و اصلاح انحراف تیغه بینی.
• کیفیت زندگی: بهبود کیفیت تنفس و کاهش مشکلات سینوزیتی یا انسدادی.
• رضایت: افزایش رضایت کلی بیمار از نظر زیبایی و عملکرد تنفسی.
• پایداری: نتایج پایدارتر به دلیل اصلاح ساختار داخلی و پشتیبانی غضروفی و استخوانی.
• کاربرد: مناسب برای بیمارانی که هم دغدغه زیبایی و هم مشکلات عملکردی بینی دارند.

ریسک‌ها و عوارض رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی​

عمل رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی با وجود مزایا و نتایج مثبت، مانند هر جراحی دیگری دارای ریسک‌ها و عوارض احتمالی هستند.

شدت و نوع عوارض بسته به پیچیدگی عمل، تجربه جراح، تکنیک جراحی و وضعیت فرد متفاوت است. در ادامه ریسک‌ها و عوارض هر روش را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

ریسک‌ها و عوارض رینوپلاستی

• خونریزی: امکان خونریزی خفیف تا متوسط در دوران پس از عمل.
• تورم و کبودی: تورم و کبودی در اطراف بینی و چشم‌ها که معمولاً طی چند هفته کاهش می‌یابد.
• عفونت: احتمال عفونت در محل برش یا داخل بینی در موارد نادر.
• نتیجه نامطلوب: عدم رضایت از شکل یا تقارن بینی که ممکن است نیاز به عمل ترمیمی داشته باشد.
• مشکلات تنفسی: در صورتی که ساختار داخلی بینی بیش از حد اصلاح شود، ممکن است جریان هوا کمی محدود شود.

ریسک‌ها و عوارض سپتورینوپلاستی

• خونریزی و تورم: مشابه رینوپلاستی، اما گاهی شدیدتر به دلیل اصلاح تیغه بینی.
• عفونت: احتمال عفونت در تیغه یا محل برش خارجی و داخلی.
• مشکلات تنفسی: اگر تیغه بینی به‌درستی اصلاح نشود، امکان باقی ماندن یا ایجاد انسداد وجود دارد.
• نتایج نامطلوب ظاهری: تغییر شکل بینی یا عدم تقارن که ممکن است نیاز به ترمیم داشته باشد.
• درد و ناراحتی بیشتر: به دلیل پیچیدگی عمل و اصلاح همزمان تیغه و غضروف، درد و ناراحتی بعد از عمل معمولاً بیشتر است.

این عوارض معمولاً موقت هستند و با مراقبت‌های پس از عمل و پیگیری دقیق پزشک قابل کنترل می‌باشند، اما توجه به آنها برای انتخاب جراح و آمادگی قبل از عمل ضروری است.

چه کسانی مناسب هر روش هستند؟

انتخاب بین رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی بستگی به نیازهای فردی و وضعیت ساختاری بینی دارد. هر عمل هدف و کاربرد خاص خود را دارد و شناخت اینکه چه کسانی مناسب هر روش هستند، به تصمیم‌گیری بهتر کمک می‌کند.

رینوپلاستی

رینوپلاستی بیشتر برای افرادی مناسب است که فقط به تغییر ظاهر بینی خود اهمیت می‌دهند و مشکل تنفسی جدی ندارند.

این افراد ممکن است قوز بینی داشته باشند، نوک بینی‌شان شکل مناسبی نداشته باشد، عرض بینی زیاد باشد یا بینی با دیگر اجزای صورت هماهنگی نداشته باشد.

همچنین، شرایط لازم برای رینوپلاستی شامل رشد کامل صورت و استخوان بینی، سلامت جسمی مناسب و داشتن انتظارات واقع‌بینانه از نتیجه عمل است (منبع).

سپتورینوپلاستی

سپتورینوپلاستی برای افرادی مناسب است که هم مشکلات ظاهری و هم مشکلات عملکردی بینی دارند، مانند انحراف تیغه بینی، گرفتگی مزمن، اختلال تنفسی یا آسیب قبلی به ساختار بینی. این عمل همزمان ظاهر بینی را اصلاح می‌کند و انسداد مسیر تنفسی را بهبود می‌بخشد.

کاندیداهای مناسب باید رشد صورت و بینی‌شان کامل شده باشد، از سلامت جسمی و روانی خوبی برخوردار باشند و هم به دنبال بهبود عملکرد و هم زیبایی بینی باشند (منبع).

سخن آخر

در نهایت، انتخاب بین رینوپلاستی و سپتورینوپلاستی بستگی به اهداف و نیازهای هر فرد دارد. رینوپلاستی بیشتر برای کسانی مناسب است که به دنبال اصلاح ظاهر بینی و افزایش هماهنگی آن با دیگر اجزای صورت هستند.

در حالی که سپتورینوپلاستی علاوه بر تغییر شکل ظاهری، مشکلات عملکردی بینی مانند انسداد یا انحراف تیغه را نیز برطرف می‌کند.

قبل از تصمیم‌گیری، مشاوره با جراح متخصص، بررسی دقیق آناتومی بینی و شناخت مزایا، ریسک‌ها و هزینه‌های هر روش اهمیت زیادی دارد تا نتیجه نهایی هم از نظر زیبایی و هم از نظر عملکردی رضایت‌بخش و پایدار باشد.